پوستر نمایش «خردهجنایتهای زن و شوهری» نوشتهی اریک امانوئل اشمیت با زبانی مینیمال اما تکاندهنده طراحی شده است. تصویر بطری سرنگون در بالای کادر که مایعی سرخ از آن جاریست، استعارهای مستقیم از زخمی پنهان در رابطهای صمیمی است؛ زخمی که بهجای دیدهشدن، در سکوت جریان دارد.
خط قرمز ممتد که از بطری آغاز میشود و در سراسر تصویر امتداد مییابد، همچون رگ یا خط حیات، به طرح چهرهی درهمریختهی یک انسان ختم میشود؛ چهرهای ساختهشده از خطوط بیقرار و آشوبزده. این تکنیک طراحی، آشفتگی ذهنی، فرسایش عاطفی و خشونت روانی پنهان در روابط زوجین را بهشکلی نمادین نشان میدهد.
کنتراست شدید مشکی، سفید و قرمز فضای اثر را به سمت تئاتر روانشناختی و درام معمایی میبرد. رنگ قرمز نهفقط نشانه خون، بلکه نماد عشقِ آسیبدیده، خشم فروخورده و خاطراتیست که بهمرور رابطه را فرسوده میکنند.
تایپوگرافی خشن و دستی عنوان، هماهنگ با فضای ذهنی نمایش است؛ گویی واژهها نیز مانند شخصیتها، زخمی و ناآراماند. در مجموع، این پوستر نمونهای شاخص از پوستر تئاتر مفهومی و روانشناسانه است که بدون روایت مستقیم داستان، تنش، راز و پیچیدگی روابط انسانی را به تصویر میکشد.
نویسنده: اریک امانوئل اشمیت
مترجم: محمود بهفروزی
کارگردان: پریسا مقدم
طراح پوستر: بهنام پورحسن
محل اجرا: عمارت نوفل لوشاتو
سال طراحی: 1403