در طراحی پوستر «پرواز شماره ۳۶۶»، تصویرسازی نقش اصلی روایت را بر عهده دارد. عنصر مرکزی پوستر، پرندهای اسطورهگون است که با الهام از نقوش سنتی ایرانی طراحی شده؛ فرمی میان پرنده، افسانه و نماد. این انتخاب، از همان نگاه اول مفهوم پرواز را از معنای فیزیکی جدا کرده و آن را به سطحی استعاری و درونی میبرد.
بدن پرنده با بافتهای تذهیبی و موتیفهای ایرانی پوشیده شده است؛ گویی این موجود، حافظهای تاریخی و فرهنگی را با خود حمل میکند. در مقابل، بالها حالتی کشیده، تیز و رو به جلو دارند که حس حرکت، گریز و رهایی را القا میکنند. این تضاد بین تزئینات سنتی و خطوط تند و مدرن، پلی بصری میان گذشته و اکنون میسازد؛ درست همان جایی که «پرواز» میتواند معنای تغییر، عبور یا آزادی پیدا کند.
استفاده از پسزمینهی بافتدار و خراشخورده، حس کهنگی، فرسودگی و خاطره را تقویت کرده و فضا را از یک تصویر صرفاً زیبا به یک قاب روایی تبدیل کرده است. این بافتها باعث میشوند پوستر حالوهوایی مستندگونه و در عین حال شاعرانه داشته باشد؛ انگار داستانی که قرار است روایت شود، ریشه در واقعیتی تلخ اما قابل تأمل دارد.
تایپوگرافی عنوان نمایش نیز در امتداد همین رویکرد طراحی شده؛ حروف حالتی دستنویس، ناآرام و اندکی شکسته دارند که حس اضطراب، فوریت یا وضعیت ناپایدار را منتقل میکند. عدد «۳۶۶» در کنار عنوان، بدون توضیح مستقیم، حس یک کد، یک تاریخ، یا یک رویداد ثبتشده را تداعی میکند و مخاطب را به کنجکاوی وادار میسازد.
نویسنده: برکه بذری
کارگردان: برکه بذری
تهیه کننده: رکسانا خلوتی
مجری طرح: آموزشگاه بازیگری پانیذ
طراح پوستر: بهنام پورحسن
محل اجرا: تالار هنر
سال طراحی: 1404